Volgens mij heeft de wens tot toezicht nu eenmaal idd voornamelijk te maken met de angst voor het individuele, de kracht daarvan. En daaruit vloeit dan voort het willen beheersen en controleren. (vanuit angst voor het onbekende in wezen, voor het verlies van macht)

Dit heeft natuurlijk betrekking op het gehele leven, de hele manier van denken en doen in de hedendaagse maatschappij dient omver geworpen, dat gebeurt ook nog wel maar dat zal heel wat voeten in aarde hebben. Uiteindelijk zullen er genoeg mensen en kinderen opstaan die zeggen en nu is het genoeg geweest. Misschien een beetje zoals in het verhaal van de 100 apen? Mag ik dat vergelijken, er zit wel wat in vind ik. goed voorbeeld doet goed volgen.Ik heb bewondering voor iedereen die daar al zo lang in voorgaat en het eigen hart en wijsheid volgt. Stoppen met strijden en energie stoppen in hoe je wel wilt hebben. Met dank aan Herman

En wat vrijheid betreft…Gibran zegt wat mij betreft zóiets moois over vrijheid een deel daarvan: “Je zult inderdaad vrij zijn, wanneer je dagen niet zonder zorg en je nachten niet zonder hunkering en verdriet zijn, maar deze dingen je leven omgorden en je er toch naakt en ongebonden boven uitstijgt”

Groet

Een interessante post. En je hebt gelijk. De ‘stakeholders’ zijn natuurlijk in eerste plaats de kinderen.
Daarom heb ik weinig tot geen vertrouwen in onderzoeken die in opdracht van de overheid worden gedaan, hoe zorgvuldig ook uitgevoerd. De belangen zijn enorm en thuisonderwijzers hier in Nl een te kleine groep om gewicht in de schaal te leggen.
Ik geloof niet dat Levenderwijs nog een belanghebbende is. En de NVvTO vertegenwoordigt niet mijn mening. Een dergelijke hierarchische organisatie past mijns inziens niet bij de organische natuur van natuurlijk leren.