door Soline Weidema                

Volgens schrijfster Jan Fortune-Wood ligt bij autonoom onderwijs het accent op het belang van de levenslange gewoonte van intrinsieke motivatie en het zelf besturen van je leven. [1] Kinderen kunnen middels deze benadering hun eigen interesses en leerbehoeften volgen, ingegeven door hun eigen intrinsieke motivatie en leertempo.

Het blijkt dat kinderen wel degelijk WILLEN leren als zij in staat worden gesteld hun passies te volgen. Jonge mensen blijken over een geweldige dosis volharding en geduld te beschikken, als ouders en begeleiders de verschillende leerbehoeften en -stijlen, intelligenties en vaardigheden erkennen en volgen. Deze ouders en begeleiders spelen een belangrijke rol in het autonome onderwijs. Ze zorgen ervoor dat hun kinderen deel uit maken van het dagelijkse leven, aangezien de volwassen wereld feitelijk één groot klaslokaal is. Zij beantwoorden vragen, zoeken informatie op wanneer nodig, voeren vele gesprekken met hun kinderen waar overdracht over en weer plaatsvindt, spelen spelletjes, gaan naar buiten en gebruiken hun leven als ‘lesmateriaal’. [2] Ouders en begeleiders zorgen voor een kader waar veiligheid en respect voor een ieder centraal staan.

Recent hersenonderzoek laat zien dat autonoom onderwijs goed aansluit op de principes van het menselijke brein. [3]
Dit onderzoek ontkracht verouderde ideeën en vooronderstellingen rond leren en onderstreept datgene wat autonome kinderen en ouders al wisten: dat kinderen vanuit hun eigen interesses actief op zoektocht gaan naar mogelijkheden om hun kennis en hun vaardigheden te vergroten en te verdiepen.

Autonoom onderwijs sluit de mogelijkheden van het regulier onderwijs niet uit, maar omarmt wel bestaande alternatieven, te denken valt aan spel ([4]), het Internet, correspondentiecursussen, (educatieve) software, tijdschriften en kranten, boeken, musea, de natuur, televisie, contacten met andere culturen, (vrijwilligers)werk, etc.

Doordat kinderen hun eigen interesses kunnen volgen, krijgen ze de kans om niet alleen hun analytische intelligenties te ontwikkelen (waar in het reguliere onderwijs nog steeds sterk de nadruk op ligt), maar ook die andere minstens zo belangrijke intelligenties en vaardigheden. [5]

[1] Zie:
‘doing it their way: home-based education & autonomous learning’, Jan Fortune-Wood, Educational Heretics Press, VK, 2000.
http://www.home-education.org.uk/ac/books-ditw.htm
http://www.autonomouschild.co.uk

[2] Voor uitgebreide voorbeelden zie:
‘the unschooling handbook How to Use the Whole World As Your Child’s Classroom’, Mary Griffith, Prima Publishing, VS, 1998.
http://www.marygriffith.com/work1.htm

[3]
http://www.21learn.org/arch/articles/caine_principles.html en
http://www.21learn.org/arch/articles/meighan.html

[4]
http://www.instituteforplay.com/6playing_to_learn.htm

[5]
http://www.thomasarmstrong.com/multiple_intelligences.htm
http://www.howardgardner.com/MI/mi.html
geplaatst op 27 april, 2006