door Nanda Van Gestel

Deze vraag wordt me vaak gesteld als ik vertel dat wij un-schoolers zijn. Het antwoord is niet zo eenvoudig; we hebben geen bepaalde dagindeling, geen dingen die we op vaste tijden doen. Iedere dag is anders en we proberen van iedere dag iets moois te maken. Vaak lukt dat maar soms hebben we ook een minder productieve dag. Als we het op z’on minder productieve dag toch gezellig gehad hebben met z’n allen is het voor mij toch een geslaagde dag.

Bij ons in de kamer hangt een groot wandkleed met Winnie the Pooh en zijn vrienden Tigger en Piglet die aan het touwtje springen zijn; er onder staat geschreven; "It doesn’t matter what we do as long as we do it together." Dat is ons motto bij het un-schoolen. Vooral in het begin toen we net in Amerika woonden en pas begonnen met un-schoolen moest ik mezelf daar regelmatig aan herinneren. Un-schoolen was voor onze kinderen iets heel natuurlijks; iets heel vanzelfsprekends. Voor mij was het niet altijd zo vanzelfsprekend; ik had nog vaak de neiging om ’schooltje te gaan spelen’. We zijn toch allemaal opgegroeid met het idee dat je naar school gaat om te leren, dat er een leraar is die je verteld wat je moet weten en dat dat getest wordt. Als je die test goed hebt afgelegd dan heb je iets geleerd,toch?

Maar als dat zo is, hoe komt het dan dat ik me vrijwel niks kan herinneren van al die dingen die ik heb moeten leren en hoe komt het dan dat alle situaties waardoor ik als mens ben gegroeid, en wijzer ben geworden zich buiten de school hebben afgespeeld? Mijn vader zegt altijd; "Er is een groot verschil tussen kennis en wijsheid" Ik denk dat hij daar gelijk in heeft. Wat je in school leert is feitenkennis maar wijsheid krijg je door te leven.

Wat wij als un-schoolers doen is leven; ieder dag leven we zo bewust mogelijk en we leren van alles wat er op ons pad komt. De kinderen leren iedere dag zoveel over wie ze zijn en waar ze voor staan, over wat ze allemaal kunnen en wat ze gelukkig maakt. De feitenkennis komt vanzelf omdat ze lekker in hun vel zitten en gierig zijn naar de wereld om hen heen, omdat ze genieten van een goed boek en een goed gesprek en openstaan voor iedereen die ze ontmoeten. Dus wat doen we nu de hele dag? Rutger legde het eigenlijk nog het beste uit toen een tante hem die vraag eens stelde; "We doen precies waar we zin in hebben." zei hij, en daar sluit ik me helemaal bij aan.