door Nanda Van Gestel

Een poosje geleden, toen een van onze buurmeisjes hier op bezoek was, vertelde ze aan Rutger en Stijn dat ze z’on moeite had met rekenen op school. Rutger en Stijn boden meteen aan om haar te helpen; ze pakten pen en papier en begonnen allemaal sommen voor haar te bedenken. Het buurmeisje probeerde de sommen op te lossen en Rutger en Stijn moedigden haar aan en hielpen haar. Mijn kinderen namen de rol van leraar aan terwijl het buurmeisje de rol van leerling aan nam en dat was voor beide partijen heel vanzelfsprekend. Mijn kinderen zijn gewend om vragen te stellen terwijl het buurmeisje dat naar een conventionele school gaat, gewend is om vragen te beantwoorden.

Toen ik er later nog verder over nadacht realiseerde ik me waarom het voor mijn kinderen zo vanzelfsprekend was om de rol van leraar aan te nemen; als un-schoolers zijn ze immers altijd hun eigen leraar. Alle kennis die ze bezitten hebben ze zich helemaal zelf eigen gemaakt en daardoor voelen ze zich zelfverzekerd genoeg om hun kennis met een ander te delen en aan een ander uit te leggen.

Een paar weken later deed zich een soortgelijke situatie voor; het had gesneeuwd en Stijn was al dagen achter elkaar buiten om zich zelf te leren snowboarden van een heuveltje in onze tuin. Die dag had hij na veel vallen en opstaan eindelijk de smaak te pakken en als een volleerde snowboarder, zoefde hij keer op keer naar beneden. Een buurvrouw die langs kwam informeerde terloops of we even pauze hadden genomen van ons schoolwerk en ik vertelde haar dat ook het snowboarden en de andere sneeuwpret onderdeel was van ons ‘programma’. Ze vertelde me heel trots dat haar dochterje een echte snowboardles had gehad van een professionele leraar. Stijn hoorde dat en informeerde of haar dochtertje nu dan ook echt kon snowboarden. Dat bleek echter niet het geval te zijn; het meisje had het erg moeilijk gevonden en wilde het niet nog eens proberen. "Als ze van gedachten veranderd" zei Stijn, "dan wil ik haar gerust les geven hoor!" vervolgens klom hij de heuvel weer op met zijn snowboard onder de arm.

Of het nu rekenen is of snowboarden, wanneer je het helemaal zelf leert voelt dat geweldig en geeft het je enorm veel zelfvertrouwen. Wanneer een leraar jou iets leert betekent dat, dat de leraar de kennis bezit en dat hij bepaalt of en in hoeverre je aan zijn verwachtingen hebt voldaan. In het beste geval krijg je een goed cijfer en voel je je opgelucht maar het blijft altijd de leraar die dat bepaalt en jij zult je altijd een leerling blijven voelen. Un-schoolers zijn hun eigen leraar en in plaats van aan de verwachtingen van anderen te voldoen, overtreffen ze hun eigen verwachtingen; overtreffen ze zichzelf.